İmam Zeynelabidin’in (a.s) Şehit Edilmesi

İmam Zeynelabidin’in (a.s) Şehit Edilmesi

Velid, babası Abdulmelik b. Mervan’dan sonra tahta geçti. Tarihçi Mes’udu, onu zorba, acımasız, zalim ve taşyürekli biri olarak nitelendirir.

İmam Zeynelabidin’in (a.s) Şehit Edilmesi
Velid, babası Abdulmelik b. Mervan’dan sonra tahta geçti. Tarihçi Mes’udu, onu zorba, acımasız, zalim ve taşyürekli biri olarak nitelendirir. (1)
Emevi halifelerinden biri Ömer b. Abdulaziz de halifeliği zamaında onu şöyle eleştirmiştir:
O, yeryüzünü zulümle dolduranlardan biriydi. (2)
Bu zalim tağutun zamanında, büyük İslam âlimi Said b. Cübeyr, Emevi valilerinin en acımasızı olan Haccac b. Yusuf es-Sakafi tarafından şehit edildi.
Velid, bütün insanlar içinde İmam Zeynelabidin’e (a.s) en büyük kini duyan biriydi. Çünkü İmam (a.s) yaşadıkça iktidar ve egemenliğe tamamen sahip olmayacağını düşünüyordu.
Kuşkusuz İmam (a.s) büyük bir halk kitlesini etkiliyordu. İnsanlar hayranlıkla ve saygılarını ifade ederek onun ilmini, fıkıh bilgisini ve ibadetini anlatıp dururlardı. Meclisler, onun sabrına ve diğer özelliklerine dair menkıbelerle çalkalanıyordu. İnsanların kalplerinde ve duygularında büyük bir yer edinmişti.
Büyük alim Said b. Cübeyr de, onu görme onuruna nail olanlardan biriydi, onunla görüşmekten ve onun sözlerini dinlemekten büyük bir şeref duyardı.
İmam’ın (a.s) bu farklı ve belirgin konumunun ifadesi olan olgunların tümü Emevileri rahatsız ediyordu. Rahat uyuyamıyorlardı.
Ona en büyük kini duyan da Müslümanların hakimi ve Resulullah’ın (s.a.a) halifesi olma düşlerini kuran Velid b. Abdulmelik’ti. (3)s
Zühri, Velid’in şöyle dediğini rivayet eder:
Ali b. Hüseyin bu dünyada var oldukça bana rahat yüzü yoktur. (4)
Nitekim tahta çıkar çıkmaz, İmam Zeynelabidin’e (a.s) suikast düzenlenmeye karar verdi. Öldürücü bir zehri Medine’deki valisine gönderdi ve bu zehri İmam’a (a.s) içirmesini emretti. (5) Vali de onun bu emrini yerine getirdi.
Böylece İmam’ın (a.s) mübarek ruhu, şu dünyanın ufuklarını ilmiyle, ibadetiyle, cihadıyla ve heva ve heveslerden arınmışlığıyla aydınlattıktan sonra yaratıcısının katına yükseldi.
İmam Ebu Cafer Muhammed Bakır (a.s), babasının naşını defnetme ile ilgili merasimleri yerine getirdi. O güne kadar Medin’nin tanık olmadığı bir kalabalık tarafından kaldırılan cenaze Bakiu’l-Ferkad mezarlığına getirildi.
Tertemiz amcası, cennet gençlerinin efendisi, Resulullah’ın (s.a.a) gülü İmam Hasan Mücteba’nın (a.s) kabrinin yanı başında bir kabir kazdılar.
İmam Bakır (a.s), babası Zeynelabidin’in, Seyyidu’s-Sacidin’in (a.s) mübarek naşını kabre indirdi ve son karargâhının üzerine toprakla örttü.
Selam doğduğu gün, şehit edildiği gün ve diriltileceği gün onun üzerine olsun.
1-Murucu’z-Zeheb, 3/96
2-Tarihu’l-Hulefa, s.223
3-İmam Zeynelabidin’i (a.s) zehirleyen kişinin Hişam b. Abdulmelik olduğu kanaatinde olan tarihçiler de vardır. Bk. Biharu’l-Envar, 46/153.
Aslında bu iki rivayeti bir noktada buluşturmak mümkündür. Şöyle ki: Birinin bu suikastı planladığı, diğerininse uyguladığı sonucu çıkarılabilir.
4-bk. Hayatu’l-İmam Zeynulabidin (a.s), s.678
5-Biharu’l-Envar, 46/153; el-Fusulu’l-Muhimme, İbn Sabbağ el-Malik, s.194

Google+ WhatsApp