Kategori : KÜTÜPHANE

Bakara 187

Bakara 187

Oruç ge­ce­sin­de ka­dın­la­rı­nı­za yak­laş­mak, si­ze helâl kı­lın­dı. "İh­lal" kav­ra­mı, izin ver­me an­la­mı­na ge­lir. Ke­li­me­nin as­lı "el-hill"dir. Ve ak­din, dü­ğüm­le­me­nin kar­şı­tı­dır.

Bakara 188

Bakara 188

Mal­la­rı­nı­zı ara­nız­da hak­sız­lık­la ye­me­yin. Ayet­te kul­la­nı­lan "ye­mek"ten mak­sat, al­ma, el­ ko­yma ve­ya ge­nel ola­rak ta­sar­ruf­ta bu­lun­ma­dır. Bu, mecazî bir kul­la­nım­dır.

Bakara 189

Bakara 189

Sa­na hi­lal­le­ri so­rar­lar. De ki: "O, in­san­lar ve hac için be­lir­len­miş va­kit­ler­dir."Aye­tin ori­ji­na­lin­de ge­çen "ehil­le (=hi­lal­ler)" kelimesi, "hi­lal" kelimesinin ço­ğu­lu­dur.

Bakara 190-195

Bakara 190-195

Ayet­le­rin akı­şın­dan, bu ayet­ler gru­bu­nun bir ke­re­de in­di­ği­ni an­lı­yo­ruz ve amaç, bir he­de­fi açık­la­mak­tır. Vur­gu­la­nan bu he­def de, ilk kez Mek­ke müş­rik­le­riy­le sa­vaş­ma­nın ya­sa­laş­tı­rıl­ma­sı­dır.

Bakara 196-203

Bakara 196-203

Bu ayet­ler, Re­su­lul­lah efen­di­mi­zin (s.a.a) son hac­cı olan ve­da hac­cı es­na­sın­da in­miş­tir. Te­met­tü hac­cı­nın ya­sa­laş­tı­rıl­ma­sı da bu hac­da ger­çek­leş­miş­tir.

Bakara 204-207

Bakara 204-207

Bu ayetler gurubu, insanların niteliklerinin sonuçlarını esas alan bir diğer ayrımı içermektedir. Nitekim önceki ayetlerde de, bir tür ayrıma tâbi tutulmuşlardı: "İnsanlardan öylesi vardır ki, 'Rabbimiz, bize dünyada ver.' der." diye başlayan ifadede, vurgulanan ayrım dünya ve ahiret isteği esaslıydı.

Bakara 208-210

Bakara 208-210

Ey iman edenler" diye başlayan bu ayetler gurubundan "Dikkat edin, şüphesiz Allah'ın yardımı pek yakındır." ifadesiyle son bulan kısma kadarki yedi ayetin tümünde, insan topluluklarında dinsel birliği, bütünlüğü korumanın yolu, yöntemi açıklanıyor.

Bakara 211-212

Bakara 211-212

Bu ifadelerle başlayan ayet-i kerime "Size, apaçık belgeler geldikten sonra yine ayağınız kayarsa, bilin ki, Allah, gerçekten üstün ve güçlüdür.

Bakara 213

Bakara 213

Ayet-i kerime, insanlık hayatında dinin temelinin atılış sebebini, insanoğlunun dinle yükümlü kılınış nedenini ve insanların dinle ilgili olarak görüş ayrılığına düşmelerinin gerekçesini açıklıyor.

Bakara 214

Bakara 214

Ön­ce­ki bir açık­la­ma­mız­da, bu ayet-i ke­ri­me­nin "Ey iman eden­ler, he­pi­niz top­lu­ca (Al­lah'a) tes­lim o­lun…" di­ye baş­la­yan ayet­ler gru­bu­nun için­de ye­r al­dı­ğı­nı, bu ayet­le­rin akı­şı­nın ay­nı tarz­da ve bir­bi­ri­ne bağ­lı ola­rak de­vam et­ti­ği­ni vur­gu­la­mış­tık.

Bakara 215

Bakara 215

Sa­na ne­yi in­fak ede­cek­le­ri­ni so­rar­lar. De ki: Ha­yır­dan in­fak ede­ce­ği­niz şey, an­ne-ba­ba, ya­kın­lar, ye­tim­ler, yok­sul­lar ve yol­da kal­mış­lar için­dir.

Bakara 216-218

Bakara 216-218

An­cak bir baş­ka şer'i ka­nı­tın is­tis­na kıl­dı­ğı kim­se­ler bu ge­nel hük­mün dı­şın­da­dır. Şu ayet-i ke­ri­me­de ol­du­ğu gi­bi: "Kör ola­na güç­lük yok­tur, to­pal ola­na güç­lük yok­tur,

Bakara 219-220

Bakara 219-220

Söz­lük­ten al­gı­la­dı­ğı­mız kada­rıy­la "hamr" sar­hoş­luk yap­ma­sı için imal edi­len her tür­lü iç­ki­ye de­nir. Ke­li­me­nin an­lam esa­sı, ört­me­dir. Ak­lı ört­tü­ğü, gü­ze­li çir­kin­den, hay­rı şer­den ayır­det­me­si­ne en­gel ol­du­ğu için bu şe­kil­de ad­lan­dı­rıl­mış­tır.

Bakara 221

Bakara 221

Ra­gıp İs­fa­ha­nî, el-Müf­re­dat ad­lı ese­rin­de der ki: "Ni­kâh" kav­ra­mı, as­lın­da ev­li­lik ak­di an­la­mı­na ge­lir. Da­ha son­ra, cin­sel iliş­ki an­la­mın­da kul­la­nıl­mış­tır. Ke­li­me­nin as­lın­da "cin­sel iliş­ki" an­la­mı­nı ifa­de et­miş ol­ma­sı imkân­sız­dır.

Bakara 222-223

Bakara 222-223

Aye­tin ori­ji­na­lin­de ge­çen "el-ma­hiz" ke­li­me­si tıp­kı "el-ha­yız" ke­li­me­sin­de ol­du­ğu gi­bi "hazet/te­hi­zu" ke­li­me­le­ri­nin mas­ta­rı­dır. Bu ke­li­me­nin ma­na­sı ise ka­dın­la­rın, özel ni­te­lik­le­ri bu­lu­nan ma­lum ay­ba­şı ka­nı­nın dı­şa­rı­ya at­ma­la­rı­na de­nir.