Resulullah'ın Siresiyle İlgili Kırk Hadis

Resulullah'ın Siresiyle İlgili Kırk Hadis

Resulullah (s.a.a) kul gibi yemek yer, kul gibi oturur ve kendisinin de bir kul olduğunu biliyordu.

RESULULLAH (S.A.A)’İN SİRESİYLE İLGİLİ KIRK HADİS
En Güzel Örnek
Allah-u Teala şöyle buyurmuştur ki:
“Sizin için Allah’ın Resulünde güzel bir örnek vardır.”[1]
1- Kul Gibi Yemek Yemesi ve Oturması
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) kul gibi yemek yer, kul gibi oturur ve kendisinin de bir kul olduğunu biliyordu.”[2]
2- Uykudan Kalkarken Secde Etmesi
İmam Bakır (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) uykudan kalkarken (alnını yere koyarak) Allah’a secde ederdi.”[3]
3- Namaza Aşkı
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), ne yemeği ve ne de diğer bir şeyi namaza tercih etmezdi; namaz vakti ulaştığında, ne ailesini tanırdı, ne de dostunu.”[4]
4- Kur’ân Okuması
İmam Bakır (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), Kur’an’ı herkesten daha güzel bir sesle okurdu.”[5]
5- Namazda Ağlaması
İmam Seccad (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), hiçbir suçu olmaksızın Allah korkusundan o kadar ağlardı ki, namaz kıldığı yer (secdegahı) ıslanırdı.”[6]
6- Ümmetle Beraber Olması
Enes bin Malik diyor ki:
“Resulullah (s.a.a), hastanın ziyaretine giderdi, cenazeyi teşyi ederdi ve kölenin davetini icabet (kabul) ederdi.”[7]
7- Birlikte Oturduğu Kimseye Saygısı
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a)’in, birlikte oturduğu kimsenin önünde ayağını uzatması kesinlikle görülmemiştir.”[8]
8- Sözü Kesmemesi
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), kimsenin sözünü, haddini aşmadıkça kesmezdi; kestiğinde de sakındırarak veya kalkarak bu işi yapardı.”[9]
9- Oturma Adabı
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), oturup kalkarken mutlaka Allah’ı anardı; meclislerde kendisi için özel bir yer seçmezdi; bu işten nehy ederdi; bir toplantıya katıldığında meclisin son kesiminde (boş olan yerde) otururdu ve diğerlerine de böyle yapmalarını emrederdi.”[10]
10- Misafire Karşı Davranışı
İmam Musa Kazım (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a)’e misafir geldiğinde, Hazret onunla birlikte yemek yerdi; misafir elini yemek ve sofradan çekmedikçe O elini çekmezdi.”[11]
11- Musafaha Etmesi
İmam Cafer Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) bir kimseyle musafaha ettiğinde (tokalaştığında), o elini geri çekmedikçe, Hazret kesinlikle elini geri çekmezdi.”[12]
12- Güler Yüzlülüğü
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) sürekli güler yüzlü ve yumuşak huylu idi; sert ve katı değildi.”[13]
13- Konuşması
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) kimseyi kınamazdı, kabahatini yüzüne vurmazdı, sürçme ve ayıplarını aramazdı ve sevabını ümit ettiği sözler dışında (bir şey) konuşmazdı.”[14]
14- Yemeği
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), Allah ruhunu alıncaya dek sürekli arpa ekmeği yerdi.”[15]
15- Şakası
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), şaka ve lâtife yapardı; ama haktan başka bir şey söylemezdi.”[16]
16- Normal Yemesi
Resulullah (s.a.a) buyurmuştur ki:
“Biz öyle bir aileyiz ki, acıkmadıkça yemek yemeyiz; yediğimizde de doyasıya yemeyiz.”[17]
17- Toplumda Yemek Yemesi
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) toplumla birlikte yemek yediğinde, elini ilk olarak yemeğe o uzatırdı; halkın doyasıya yemesi için de yine son olarak o elini yemekten çekerdi.”[18]
18- Halkın Aklı Miktarınca Konuşması
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), kesinlikle kendi aklı miktarınca halkla konuşmamıştır. (Bu konuda) Kendisi buyurmuştur ki: “Biz peygamberler topluluğu, insanlarla akılları miktarınca konuşmakla görevli kılınmışız.”[19]
19- Adaletle Bakışı
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), bakışlarını ashabı arasında bölürdü; buna-ona (herkese) eşit olarak bakırdı.”[20]
20- Şefkati
İmam Bakır (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), cemaat namazı kılarken, bir çocuğun ağlama sesini duyduğunda, (cemaat namazına katılmış olan annenin çocuğuna yetişmesi için) namazı hafif ve kısa kılardı.”[21]
 
21- Allah İçin Sinirlenmesi
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), İlahî sınırlar çiğnenmedikçe, kendisine yapılan zulümden dolayı intikam almazdı; İlahî sınırlar çiğnendiğinde sinirlenirdi; siniri ise Allah içindi.”[22]
22- Misvak Kullanması
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), her zaman uykudan kalktığında dişlerini misvaklardı.”[23]
23- Vaktini Üçe Bölmesi
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), kendi evine gittiğinde vaktini üçe bölürdü: Bir kısmını Allah’a, bir kısmını ailesine, bir kısmını da şahsi işlerine ayırırdı.”[24]
24- Dilini Koruması
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), dilini, O’nu ilgilendirmeyen ve O’na faydası olmayan şeylerden korurdu; diliyle halkı bir araya toplardı ve onları kendisinden kaçırmazdı.”[25]
25- Güzel Ahlaklara Sahip Olması
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), herkesten daha cömert, daha cesaretli, daha doğru konuşan, daha vefalı, daha yumuşak huylu ve daha güzel muaşeret edendi.”[26]
26- Kız Çocuğu Olduğunda
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a)’e, bir kız çocuğu olduğuna dair kendisine müjde verildiğinde şöyle buyuruyordu: “Bir güldür; rızkı ise Allah’adır.”[27]
27- Kıbleye Doğru Oturması
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), genellikle yüzü kıbleye doğru otururdu.”[28]
28- Alçak Gönüllülüğü
İmam Bakır (a.s), Resulullah (s.a.a)’in şöyle buyurduğunu nakletmiştir:
“Beş şeyi, benden sonra sünnet olması için ölene dek terk etmeyeceğim: 1) Kölelerle yerde yemek yemeği. 2) Palanlanmış merkebe binmeği. 3) Keçiyi elimle sağmayı. 4) Yünlü elbise giymeği. 5) Çocuklara selam vermeği.[29]
29- Saç ve Sakalını Taraması
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), sürekli saç ve sakalını tarayıp düzeltirdi; saç ve sakalını genellikle suyla (ıslatarak) düzeltip tarardı.”[30]
30- Konuşurken Tebessüm Etmesi
Ebu Derda’dan şöyle dediği nakledilmiştir:
“Resulullah (s.a.a) bir söz söylediğinde, o sözü söylerken tebessüm ederdi.”[31]
31- Yürüyüşü
İbn-i Abbas’tan şöyle dediği nakledilmiştir:
“Resulullah (s.a.a) yol yürürken, öyle canlı ve dinamik yürürdü ki, bu yürüyüş sahibinin, aciz ve yorgun insanlar gibi yürümediği hemen kendini gösterirdi.”[32]
32- Sade Yaşayışı
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), yerde yemek yerdi; köleler gibi (dizleri üzerinde) otururdu; kendi eliyle ayakkabı ve elbisesini yamardı; eğersiz merkebe binerdi; arkasına da birisini bindirirdi.”[33]
33- Şecaati
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Savaş şiddetlendiğinde ve düşmanla karşı karşıya geldiğimizde Resulullah’a sığınıyorduk; Resulullah’tan düşmana daha yakın bir kimse yoktu.”[34]
34- Hamd Etmesi
“Resulullah (s.a.a), her gün üç yüz atmış kez Allah’a hamd ederdi.”[35]
35- Konuşma Meclisi
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) konuştuğunda, meclistekiler başlarını aşağı eğerek (canı-gönülden O’nu) dinlerlerdi; öyle ki, sanki başlarının üzerinde bir kuş durmuştu.[36] Susunca ashap konuşmaya başlardı. Konuştuklarında ise, O Hazretin huzurunda birbirleriyle çekişmez ve niza etmezlerdi; bir kimse konuştuğunda, o sözünü bitirene dek susup onu dinlerlerdi.”[37]
36- Ashabı Arasında Oturması
Ebuzer-i Gıfârî diyor ki:
“Resulullah (s.a.a) ashabı arasında (daire şeklinde) otururdu; bir garip geldiğinde soru sormak için onlardan hangisinin Peygamber olduğunu ve sorusunu O’ndan soracağını bilemezdi.”[38]
37- Esans Kullanması
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), yemekten daha çok esansa para harcardı.”[39]  
38- Ashabını Sorup-Soruşturması
Enes’ten şöyle dediği nakledilmiştir:
“Resulullah (s.a.a), ashabından birisini üç gün görmediğinde onu sorup-soruştururdu; gayıp (yolculuğa gitmiş) olduğunda, hakkında dua ederdi; hasta olduğunda ise halini sormaya giderdi.”[40]
39- Allah’a Karşı Tevazusu
İmam Sadık (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a), Allah Teala O’nu peygamberliğe seçtiği günden, O’nun ruhunu aldığı güne dek asla yaslanarak yemek yememiştir; bu ameli, Allah’a tevazusundan dolayı idi.”[41]
 
 
 
40- Ashabı Hoşnut Etmesi
Hz. Ali (a.s) buyurmuştur ki:
“Resulullah (s.a.a) ashabından birini üzüntülü gördüğünde, şaka ve latifeyle onu hoşnut eder ve şöyle buyururdu: “Allah Teala, kardeşlerinin yüzüne asık suratla bakan kimseyi sevmez.”[42]
 
 
Kaynakça:
1-     Bihar’ul- Envar.
2-     Sünen’ün- Nebi.
3-     Mekarim’ul- Ahlak.
4-     Nehc’ul- Balağa.
5-     Mehaccet’ul- Beyza.
6-     Usul-u Kâfı.
 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] - Ahzab/21.
[2] - Bihar, C. 16, S. 262.
[3] - Mekarim’ul- Ahlak, S. 39.
[4] - Sünen’ün- Nebi, S. 268.
[5] - Sünen’ün- Nebi, S. 311.
[6] - Sünen’ün- Nebi, S. 32.
[7] - Mekarim’ul- Ahlak, S. 15.
[8] - Bihar, C. 16, S. 236.
[9] - Sünen’ün- Nebi, S. 18.
[10] - Sünen’ün- Nebi, S. 16.
[11] - Sünen’ün- Nebi, S. 67.
[12] - Bihar2 C. 16, S. 269.
[13] - Mekarim’ul- Ahlak, S. 14.
[14] - Sünen’ün- Nebi, S. 17.
[15] - Sünen’ün- Nebi, S. 49.
[16] - Bihar, C. 16, S. 244.
[17] - Sünen’ün- Nebi, S. 181.
[18] - Sünen’ün- Nebî, S. 166.
[19] - Sünen’ün- Nebî, S. 57.
[20] - Usul-u kafi, C. 2, S. 671.
[21] - Sünen’ün- Nebi, S. 273.
[22] - Sünen’ün- Nebi, S. 45.
[23] - Sünen’ün- Nebi, S. 222.
[24] - Makarim’ul- Ahlak, S. 13.
[25] - Sünen’ün- Nebi, S. 15.
[26] - Bihar, C. 16, S. 194.
[27] - Sünen’ün- Nebi, S. 80.
[28] - Makarim’ul- Ahlak, S. 26.
[29] - Bihar, C. 16, S. 215.
[30] - Sünen’ün- Nebi, S. 91.
[31] - Mekarim’ul- Ahlak, S. 21.
[32] - Bihar, C. 16, S. 236.
[33] - Nehc’ül- Balağa, hutbe 160, Subh-i Salih.
[34] - Mehaccet’ul- Beyza, C. 4, S. 151.
[35] - Bihar, C. 16, S. 257.
[36] - Sessiz ve teveccühle dinlemelerinden kinayedir.
[37] - Mekarim’ul- Ahlak. S. 15.
[38] - Mekarim’ul- Ahlak, S. 16.
[39] - Bihar, C. 16, S. 248.
[40] - Mekarim’ul- Ahlak, S. 19.
[41] - Bihar, C. 16, S. 242.
[42] - Sünen’ün- Nebi, S. 61.

Google+ WhatsApp